روایت آزاد احسان سپهریان از کتاب «فروید در مقام فیلسوف» نوشتۀ ریچارد بوتبی در حلقۀ نخست هم‌خوانیِ متون لکانی در بنیاد انسان و زندگی

پارۀ نخست: سرآغاز و مقدمه

لکان در خوانش خود از فروید، با در میان کشیدن دیگر سنت‌های نظری چون: پدیدارشناسی، فلسفۀ اگزیستانسیال، زبان‌شناسی، مردم‌شناسی، ریاضیات و توپولوژی (نظریاتی که عمر فروید به آن‌ها قد نداد، به آن‌ها دسترسی نداشت یا گشوده نبود، یا به هر تقدیر فروید فرصت تسلط و تأمل بر آن‌ها را نیافت)، به ارتقاء فراروان‌شناسی یا فلسفۀ نظریۀ روانکاوی به جایگاهی والا در سطح یک نظریۀ هستی‌شناسی (به جای انسان‌شناسی و هستنده‌شناسی)، در فراسوی مرزهای خودآگاهی، همسنگ با نظریات هوسرل، هایدگر و همترازانشان می‌پردازد و روانکاوی را به جایگاهی بسیار فراتر از تکنیکی برای درمان علائم، در جایگاهی که نه تنها تمام شئون زندگی انسانی، بلکه هستی او را دربرگیرد، می‌رساند.